Мастак Уладзімір Качан звярнуўся да прадстаўнікоў хрысціянскіх канфесій Гродзеншчыны з прапановай паставіць ля драмтэатра крыж-абярэг, які дапаможа абараніць гродзенцаў у барацьбе з пандэміяй каранавіруса і будучымі захворваннямі.

Уладзімір Качан упэўнены, што прыйшоў час для такога помніка ў Гродне. Мастак прапануе яго паставіць недалёка ад драмтэатра, дзе раней стаяў храм, які ў розны час быў каталіцкім манастыром бэрнардынак і праваслаўным Свята-Барысаглебскім манастыром.

«Раней падчас чумы нашы продкі ставілі такія крыжы-абярэгі, — распавядае Уладзімір Качан. — Яны верылі, што абаронай іх дамоў ад усякай нечысці і эпідэмій з’яўляўся ўсталяваны і асвечаны на бачным месцы крыж-абярэг. Мы перажываем цяпер падобную сітуацыю і пік эпідэміі няўхільна набліжаецца да парога нашых дамоў, да нашых сем’яў».

Мастак кажа, што праект прайшоў усе неабходныя ўзгадненні для ўстаноўкі ў гістарычным цэнтры горада. На крыжы ён прапануе размясціць малітву «Ойча наш» на стараславянскай мове і на латыні.

«Гэта самая моцная абарона і магутны сімвал, які аб’ядноўвае», — кажа Качан.

Эскізны праект
Па словах Уладзіміра Качана, папярэдняя адміністрацыя горада праводзіла конкурс і яго праект крыжа даўно павінен быў быць рэалізаваны. Але да гэтага часу праблема ў фінансаванні. Новая адміністрацыя, па словах Качана, не выконвае абавязацельстваў папярэдняй.

«У ідэале, тут лепш не бюджэтныя грошы выкарыстоўваць, а сродкі іншых інвестараў», — кажа мастак.


Чытайце таксама: Художник гродненских героев и легенд Владимир Качан отметил 60-летие юбилейной выставкой

Меркаванае месца ўстаноўкі крыжа-абярэга
Перадрук матэрыялаў Hrodna.life магчымая толькі з пісьмовага дазволу рэдакцыі. Кантакт info@hrodna.life

Рэпарцёр, фатограф, краязнаўца. Самы хуткі журналіст Гродна на ровары. Руслана і яго ровар ведаюць многія гараджане: ад чыноўнікаў да бамжоў. Падчас службы ў войску быў разведчыкам, а цяпер даказвае, што выведнік былым не бывае. Працуе ў Hrodna.life з 2013 года, калі сайт яшчэ працаваў пад брэндам «Твой стыль». У канцы 2018 выдаў кнігу «Горад адзін, успаміны розныя», дзе сабраў успаміны гродзенцаў пра 1930−40-я гады.