«Мы як вялікая сям’я з кучай сваякоў». Паліятыўны цэнтр дзіцячага хоспіса адзначыў дзень нараджэння

Першы дзень нараджэння паліятыўнага цэнтра Гродзенскага дзіцячага хоспіса адсвяткавалі 13 ліпеня дзеці, бацькі і супрацоўнікі. За гэты год паліятыўны цэнтр перажыў і каранавірус, і высяленне, і праверкі. Свята праходзіла ў памяшканні царквы на вуліцы Ігната Дамейкі. Для Hrodna.life пра свята распавялі ўдзельнікі і арганізатары імпрэзы.

«Заняткі і вясёлая кампанія вельмі дапамагаюць»

«Сёння было вельмі міла і ўтульна. Прыемна, што хоспіс так шмат робіць для нашых дзяцей. Заняткі і вясёлая кампанія вельмі дапамагаюць», — кажа Наталля Якубовіч. Яе сын Мацвей — адзін з пацыентаў дзіцячага хоспіса. Ён да новага памяшкання яшчэ не звык, часам адчувае сябе няёмка. «Гэта таму, што мы зараз менш заняткаў наведваем. А ўмовы тут лепшыя. І вялікая паркоўка, і памяшканні прасторныя», — распавядае Наталля.

Да пачатку свята дзяцей забаўляў аніматар з піцэрыі «PapaJohns» у касцюме кавалачка піцы. Смяяліся і дзеці, і бацькі - нягледзячы на спёку. Да пачатку святочнай праграмы госці расселіся на лаўках у чаканні.

Дапамогу ў правядзенні свята аказалі гродзенскія прадпрыемствы: піцэрыя «PapaJohns», крама «АЛМІ», пончык-бар «Пончикоff» і іншыя.

Чытайце таксама:

Разам з анёлам — праз увесь свет

Галоўная падзея свята — спектакль. У галоўных ролях выступілі дзеці з хоспіса, а сцэнар напісала псіхолаг Марыя Бразінская.

Сцэна са спектакля пра асаблівага хлопчыка Лёшу, анёла і падарожжа па свеце

Гісторыя разгортваецца вакол Лёшы, асаблівага хлопчыка, якому хочацца знайсці сяброў. Аднойчы да яго спускаецца анёл і запрашае Лёшу ў падарожжа па свеце. У Галандыі яны сустрэлі Пашу, які пісаў карціну кветак, у Англіі іх чакала Насця з вершам пра сяброўства. У Францыі Дзіма сыграў на сінтэзатары, а ў Аўстраліі Цімафей і Карына распавялі казку пра зорачку. У канцы спектакля гледачы пазналі ў анёле супрацоўніцу хоспіса, дэфектолага Яну, а Лёша і астатнія дзеці пасябравалі і сталі як адна сям’я.

«Тут усё — нашыя сябры»

«Цэнтр [паліятыўнай дапамогі] нас пастаянна песціць. У ім працуюць вельмі добрыя людзі, — распавяла Hrodna.life Таццяна Сколыш. — Маё дзіця з радасцю сюды прыходзіць. Тут не толькі мая Карына, але і мы [бацькі] атрымліваем маральную падтрымку і псіхалагічную дапамогу. Карыне падабацца быць у кампаніі. А ў цэнтры ўсе нашы сябры — амаль браты і сёстры. Сёння дачка сама ўдзельнічала ў спектаклі. Праўда, праспала палову, але я па яе рэакцыі бачу, што ёй спадабалася».

Таццяна Сколыш з дзецьмі і супрацоўніца дзіцячага хоспіса Ірына Кучынская на дне нараджэння паліятыўнага цэнтра, 13 ліпеня

Пасля спектакля ўсіх удзельнікаў свята чакаў у двары салодкі стол. Паліятыўны цэнтр знаходзіцца ў будынку на зямельным участку храма прапачэснапакутніка Серафіма. Па словах супрацоўнікаў, у адным памяшканні гродзенскага хоспісу жывецца добра. Тут больш прасторы, а таксама ёмістыя кабінеты. У кожным — па два спецыялісты. Так зручней працаваць з дзецьмі.

Для маці - гурток па цікаўнасцях

«Дзеці ездзяць да нас з вялікім задавальненнем. Цяпер у нас на ўліку стаіць 56 пацыентаў. Часта, калі не можа даехаць да бацькоў сацыяльнае таксі, яны імкнуцца самі прывезці дзяцей», — распавяла Hrodna.life намесніца дырэктара хоспіса Ірына Ламека.

Пакуль дзеці на рэабілітацыі, маці займаюцца рукадзеллем. Іх вырабы потым адпраўляюцца на кірмашы або робяцца памятнымі падарункамі для сяброў хоспіса. Сувеніры для спонсараў першага дня нараджэння паліятыўнага цэнтра таксама зрабілі яны.

«У нашых маці паўнавартасны гурток па цікаўнасцях. Яны і майструюць, і гатуюць. Вельмі шмат хатніх рэцэптаў перавандравала ад адной мамы да іншай», — кажа Ірына Ламека.

Галоўнае, што спадабалася дзецям

«Зразумела, што заўсёды ёсць нюансы. У працы з асаблівымі дзецьмі бываюць складанасці, — кажа псіхолаг Марыя Бразинская пра спектакль. — Яшчэ ёсць праблемы з апаратурай, нам часта яе не хапае на мерапрыемствах. Спадзяюся, што ўсе засталіся задаволеныя. Галоўнае, што спадабалася дзецям. Яны шчаслівыя, радуюцца святу, падарункам і прысмакам».

Удзельнікі свята ў дзень нараджэння паліятыўнага цэнтра дзіцячага хоспіса

Чытайце таксама:

Падзяліцца

Апошнія запісы

Тры Белавежскія пушчы. Як агароджы на мяжы змяняюць лес і жывёльны свет у Беларусі, Польшчы і паміж платамі

Белавежская пушча сёння раздзеленая не на дзве, а насамрэч на тры часткі: беларускую, польскую і…

31 сакавіка 2025

«Трэнд — мацоўня, здароўе». Задалі адны і тыя ж пытанні металістам з Беларусі і Польшчы

Ужо некалькі дзесяцігоддзяў метал-музыка аб'ядноўвае людзей не толькі адных музычных прыхільнасцяў, але і падобнага светапогляду.…

26 сакавіка 2025

У гродзенскім ГЦ развяліся прусакі. Куды звяртацца, калі заўважылі насякомых у кафэ ці ў сябе дома

У ГЗК Triniti гродзенцы заўважылі прусака — насякомае бегала па канапе ў зоне фуд-корту. Hrodna.life…

26 сакавіка 2025

«Магчыма, будзе і новы матэрыял». Вакаліст гурта Ulis Слава Корань расказаў, як эміграцыя не дае яму пісаць

Беларускі гурт Ulis праіснаваў больш за 20 гадоў. Яго спадчына жыве - музыканты робяць каверы,…

20 сакавіка 2025

«Мама выпісвала фальшывыя дакументы і дапамагала трапіць у Польшчу». Рэпатрыянтка — пра дзяцінства ў Гродне і эміграцыю ў 1946-м

Крысціна Мішчук (Пянткоўская) нарадзілася ў 1933 годзе ў Гродне ў сям'і мясцовай інтэлігенцыі. Каталічка. Тата…

18 сакавіка 2025

«Мая зямля — што хачу, тое і раблю». З’ездзілі ў польскую вёску ля мяжы з Беларуссю, куды стараста запрашае жыць усіх ахвотных

У 500 метрах ад плота, узведзенага на польскім баку мяжы з Беларуссю, стаіць вёска Азяраны…

17 сакавіка 2025