Дадаць навіну
Аўторак, 23 студзеня 2018, 15:34

Блогі

150 словаў пра эСэСэСэР. Любімы плакат на 7 лістапада

Дашкольнікам я вельмі любіў дэталі святочных плакатаў. 7 лістапада ў мяне асацыявалася з плакатамі ў гонар рэвалюцыі дзе былі гваздзікі, аўроры, Ленінграды, сцягі, ордэны. Толькі людзей не было. Разглядаць плакаты - любіў, а святкаваць - не. Тры рэчы якія ставілі крыж на 7 лістапада для мяне. Па-першае, у лістападзе было заўжды халадно. ...

Падрабязней

150 словаў пра эСэСэСэР. Булачкі па тры капейкі

Сярод стандартнага хлеба-цэглы, круглага хлеба, белага хлеба-цэглы і батона – звычайнага набору хлебных вырабаў першай паловы 80-х гадоў, вельмі асаблівымі выглядалі булачкі па 3 капейкі, што прадавалі ва ўніверсаме на БЛК. Іх елі проста так, без нічога. Мо з-за таго, што каўбасы не было, каб можна было пакласці ў булачку. Можна было ...

Падрабязней

150 словаў пра эСэСэСэР. Навуковасць, матэрыялізм і цемрашальства

Савецкая школа была лепшая ў свеце, а галоўнае – давала цудоўныя вынікі. Устойлівае ўражанне якое застаецца жывым да сёння. Адна з асаблівасцей – навучанне грунтавалася на навуковасці ды матэрыялізме. У мільёнаў савецкіх школьнікаў не было ані шанцу даведацца хоць каліва пра любую з тэорый ці канцэпцый, што наўпрост не грунтаваліся на ...

Падрабязней

150 словаў пра эСэСэСэР. «Дружба народав — надзёжный аплот»

Саюз ганарыўся вырашаным нацыянальным пытаннем. Выраз: «Ты што, яўрэй?», ці: «Ты што, немец?» хоць і неслі вельмі розны сэнс, але былі шчыльна прывязаны да савецкіх стэрэатыпаў пра гэтыя нацыянальнасці. Да гэтага, уражвалі расказы хлопцаў пасля войска. Але найбольш запомніўся расказ пра чукчаў, якіх запрасілі ў Маскву на вяселле сваёй дачкі. Тыя ...

Падрабязней

150 словаў пра эСэСэСэР. Кіно

Кажуць пра надзвычай таленавітае савецкае кіно для масавага гледача. І праўда, серыял пра Шэрлака Холмса ці пра прыгоды Шурыка з задавальненнем глядзеў некалькі разоў. Праўда, паказвалі іх даволі часта. Не так шмат было тых фільмаў для масаў, што даводзілася іх паўтараць, ці што? Мо з таго і нарадзілася савецкая завядзёнка ...

Падрабязней

150 словаў пра эСэСэСэР. Святочныя шклянкі як ва ўсіх

У Савецкім Саюзе было прынята каб было ўсё як у людзей. З буйных рэчаў, якія былі ва ўсіх – гэта дываны на сценах і, па-магчымасці, на падлозе. Сервант ці “сценка” ў гасцёўні-залі, раскладны стол-кніга, “вісючкі” ў праходзе з вітальні ці калідора да гасцёўні, фарфоравы набор шклянак-рыбак і канешне крышталёвыя фужэры. Але я ...

Падрабязней

PROсэрвіс ад Наташ. Cэрвіс ці кашалёк

Сэрвіс, сэрвіс. А ён навошта, калі задумацца? Сэрвіс – гэта ж не каб нам прыемна было, ці настрой падняць. Сэрвіс – гэта ж чыста пра грошы пытанне. Патрэбны – будзе сэрвіс. Не патрэбны – будзеш прасіцца, каб кавы налілі, ды яшчэ паўдня потым бегаць каб фатаграфію аддаць  каб заплаціць. І вось класна, калі ...

Падрабязней

150 словаў пра эСэСэСэР. Сандалі

На летнія канікулы бацькі куплялі мне сандалі. Такія з перамычкаю на пальцах і з цвёрдым заднікам. Я сандалі не любіў, бо хлопцы ў вёсцы зазвычай хадзілі босыя. Я таксама ўсё лета – і ў спёку, калі пясок апякаў пяты, і ў грыбы, калі сасновыя голкі калолі ногі – цягаўся як усе. ...

Падрабязней

150 словаў пра эСэСэСэР. Прапаганда

У паліклініках і ў школе ўсцяж віселі плакаты пра шкоду палення. Але ў 5-7 класах практычна ўсе хлопцы палілі. На перапынках выбегалі за кут школы і стоячы блізка да сцяны 14-й школы, насупраць 23-й сярэдняй школы, пацягвалі “Прыму” ці, калі пашчасціць, “Космас”. І аніяк прапаганда здаровага ладу на нас не ...

Падрабязней

150 словаў пра эСэСэСэР. Увальніцельная

Мяне, вучня першага класа, прывезлі да бабці. Дзеці ў вёсцы былі старэйшыя за мяне. Мне было цікава з імі. Яны на мяне не звярталі практычна ніякай увагі. І вось цёплы сонечны дзень 9 мая, а за вясковай крамай, у школьным садзе, проста на траве спаў п’янюткі салдат. Ён роўна так ляжаў ...

Падрабязней