Людзі і справы

У мастацтве толькі дзяўчаты. Першы ў Беларусі пленэр для мастакоў-жанчын прайшоў пад Гродна

Мастацкія пленэры ў Салацці, ці «вёсцы мастакоў» на Гарадзеншчыне праходзяць штогод ад 2015. Сёлетні пленэр праходзіў з 6 па 11 жніўня і стаў адметным праз «чыста жаночую» кампанію ўдзельніц. Ідэя правесці першы ў Беларусі пленэр для жанчын належыць гродзенкай мастачцы Ніне Чураба.

Цэлы тыдзень дзевяць мастачак з Гродна, Мінска і Брэста тварылі на сядзібе на «Тры бабры». Выставу прац, што нарадзіліся пад час пленэру, гродзенцы змогуць неўзабаве пабачыць у галерэі «У майстра».

«Мы сабраліся, каб маляваць»

«На мінулых пленэрах былі «хлапечнікі», таму вырашыла сабраць «дзявочнік», — жартуе куратарка імпрэзы, Ніна Чураба. — Са словаў удзельніц мерапрыемства, гэта першы жаночы пленэр ў Беларусі, а можа і ў Еўропе. Раней многія з іх ўдзельнічалі ў іншых пленэрах дома і за мяжой, але такога фармату не сустракалі.

Ніна Чураба, мастачка з Гродна, куратарка першажа жаночага плегэра мастакоў
«Кожны дзень ідзе праца над новымі творамі, таму многія змяняюць месцы. Сёння малюе на верандзе, заўтра ў пакоі, паслязаўтра — на возеры», расказвае Ніна Чураба. Тут у кожнай ёсць усе ўмовы для творчасці і поўная свабода выбару. Ніна прызнаецца, што збіраючы каманду на пленэр, запрашала сваіх сябровак — «каго знала даўно, і з кім пазнаёмілася нядаўна». Праз тое атмасфера на сядзібе склалася вельмі цёплая і сяброўская.

«Жаночая атмасфера радасці і шчасця адрозніваецца…»

«Стараемся не замінаць адна адной. Толькі калі нехта папросіць: „падыдзі, паглядзі“, тады можам нешта абмяркоўвацца. А так — тут вельмі тактоўныя людзі сабраліся, з вельмі тонкім адчуваннем бліжняга».

Уражанні ад «дамскага пленэру» зусім іншыя, чым ад іншых, расказвае мастачка з Мінска Галіна Раманава. «Жаночая атмасфера радасці і шчасця адрозніваецца ад мужчынскай. У нас жа тут штораніцы - ёга на расе, пасля поўдня — купанне ў лясным возеры. І ніхто нікога не саромеецца. Усё спакойна і прыгожа».

 — Калі мы збіраемся разам пасля працы, то гэта бясконцае вяселле і жарты.

— А смех! Які ў дзяўчат розны смех! Так і хочацца запісаць на мабільны і забраць з сабою.

Мастачкі не лічаць, што зараз ёсць прыцясненне жанчын у мастацтве. Маўляў, калі маеш што сказаць, то знойдзеш і магчымасць. З іншага боку, прызнаюць — жанчынам рэалізаваць сябе больш складана. Большасць з іх дзеліць свой час паміж працай і сям’ёй. Можа таму і час пленэру яны выкарыстоўвалі вельмі пладатворна.

«Гэта мой першы пленэр, — кажа мастачка з Гродзенскай абутковай фабрыкі Нэлі Лукашык.- Вельмі ўдзячна за запрашэнне. Столькі часу маляваць — гэта мара любога мастака. На працы больш тэхнічнай работы. На малюнкі можна хіба ўрваць хвіліну дома»

Праз тое, што кожнае ведае, чаго каштуе парадак, утульнасць ці смачная ежа, мастачкі не скупяцца на падзякі гаспадару сядзібы, Юрыю Рэмшы. «Ён нам шыкоўныя ўмовы стварае. Штодня прыносіць свежыя ружы, арганізуе канцэрты, запрашае па вечарах суседзяў-мастакоў. А якія смакоткі нам тут гатуюць, аб’ядзенне!»

Гаспадар у адказ кажа, што гэта найлепшыя яго госці, і што жанчыны-мастачкі проста - кветкі жыцця.

«Ну, як я паставіўся, калі даведаўся, што на пленэр прыедуць толькі жанчыны? Сказаў - клас! Думаеце, яны капрызныя? І я так думаў. А насамрэч — зусім не. Якія капрызы, яны слова такога не ведаюць. Працуюць цэлымі днямі. Для іх жа галоўнае натхненне, настрой».

Плён тыдня працы мастачкі прадставілі напрыканцы тыдня на вернісажы ў Салацці. Пазней выстава пройдзе і ў Гродне, у галерэі «У майстра».

Падзяліцца

Апошнія запісы

Тры Белавежскія пушчы. Як агароджы на мяжы змяняюць лес і жывёльны свет у Беларусі, Польшчы і паміж платамі

Белавежская пушча сёння раздзеленая не на дзве, а насамрэч на тры часткі: беларускую, польскую і…

31 сакавіка 2025

«Трэнд — мацоўня, здароўе». Задалі адны і тыя ж пытанні металістам з Беларусі і Польшчы

Ужо некалькі дзесяцігоддзяў метал-музыка аб'ядноўвае людзей не толькі адных музычных прыхільнасцяў, але і падобнага светапогляду.…

26 сакавіка 2025

У гродзенскім ГЦ развяліся прусакі. Куды звяртацца, калі заўважылі насякомых у кафэ ці ў сябе дома

У ГЗК Triniti гродзенцы заўважылі прусака — насякомае бегала па канапе ў зоне фуд-корту. Hrodna.life…

26 сакавіка 2025

«Магчыма, будзе і новы матэрыял». Вакаліст гурта Ulis Слава Корань расказаў, як эміграцыя не дае яму пісаць

Беларускі гурт Ulis праіснаваў больш за 20 гадоў. Яго спадчына жыве - музыканты робяць каверы,…

20 сакавіка 2025

«Мама выпісвала фальшывыя дакументы і дапамагала трапіць у Польшчу». Рэпатрыянтка — пра дзяцінства ў Гродне і эміграцыю ў 1946-м

Крысціна Мішчук (Пянткоўская) нарадзілася ў 1933 годзе ў Гродне ў сям'і мясцовай інтэлігенцыі. Каталічка. Тата…

18 сакавіка 2025

«Мая зямля — што хачу, тое і раблю». З’ездзілі ў польскую вёску ля мяжы з Беларуссю, куды стараста запрашае жыць усіх ахвотных

У 500 метрах ад плота, узведзенага на польскім баку мяжы з Беларуссю, стаіць вёска Азяраны…

17 сакавіка 2025