Людзі і справы

«Упершыню ў жыцці падпісаў паштоўку». Гродзенцы пішуць палітвязням

17-гадовы Юзэф сам намаляваў паштоўку з відам Старога замка для Сяргея Ціханоўскага. Кажа, гэта адзінае, што ён зараз можа зрабіць для блогера. Юзэф і некалькі іншых гродзенцаў 18 чэрвеня адправілі паштоўкі і лісты зняволеным у Мінск.

«Чакаем на свабодзе. Запрашаем у госці», — піша Юзэф. Гэта першая паштоўка, якую ён высылае ў сваім жыцці.

«Вядома, нязвыкла. Цяпер усе прывыклі да электронных паведамленняў. Але сітуацыя прымусіла не толькі ўпершыню падпісаць паштоўку, але і намаляваць яе. Сяргея Ціханоўскага затрымалі несправядліва. Мая паштоўка — гэта падтрымка, гэта салідарнасць».

Самаробная паштоўка для Сяргея Ціханоўскага

Гродзенцы Вольга і Сяргей Верамеенкі выслалі ў Мінск адразу некалькі паштовак. Яны заўсёды падтрымліваюць палітвязняў.

Так падпісана адна з іх паштовак, адрасаваная Паўлу Севярынцу:

«Павал, вітаем! Спадзяемся што хоць гэта паштоўка да цябе дойдзе. Мы ўсё ведаем! Молімся за цябе і ўсіх астатніх. Жыве Беларусь! Слава Героям!»

«Мы заўсёды падтрымліваем палітвязняў і тых, каго не прызналі такімі. Сёння гэта самае малое і самае бяспечнае, што можа зрабіць любы чалавек. Такія паштоўкі - гэта вельмі вялікая каштоўнасць для людзей за кратамі. Гэта падтрымка, гэта салідарнасць. І цяпер такіх людзей шмат. Нават, калі да палітвязняў не дойдуць паштоўкі, іх убачаць супрацоўнікі міліцыі - ахоўнікі. Я ўпэўнена, яны бачаць гэтую падтрымку і чытаюць паштоўкі. Ёсць надзея, што да іх таксама дойдзе, што трэба нешта мяняць у гэтай краіне і што годныя людзі цяпер за кратамі», — сказала Вольга Верамеенка.

Паштоўка ад сям'і Верамеенкаў для Паўла Севярынца

Паштоўкі падпісвалі гродзенцы і на пікеце за вылучэнне Святланы Ціханоўскай у кандыдаты ў прэзідэнты Беларусі. Вось так падпісана адна з іх:

«Ребята Тихановцы!!! Я, Олег из Гродно, волонтер, прибился и иду с Вами в ногу, несу свои тапки!!! Держитесь!!!»

а пікеце сябры ініцыятыўнай групы і валанцёры расказалі, што адпраўляюць паштоўкі як ад сябе, так і ад людзей, які выказваюць салідарнасць. «Мы хочам, каб хлопцы ведалі, што мы пра іх не забыліся», — сказала валанцёр Юлія.

Падзяліцца

Апошнія запісы

Тры Белавежскія пушчы. Як агароджы на мяжы змяняюць лес і жывёльны свет у Беларусі, Польшчы і паміж платамі

Белавежская пушча сёння раздзеленая не на дзве, а насамрэч на тры часткі: беларускую, польскую і…

31 сакавіка 2025

«Трэнд — мацоўня, здароўе». Задалі адны і тыя ж пытанні металістам з Беларусі і Польшчы

Ужо некалькі дзесяцігоддзяў метал-музыка аб'ядноўвае людзей не толькі адных музычных прыхільнасцяў, але і падобнага светапогляду.…

26 сакавіка 2025

У гродзенскім ГЦ развяліся прусакі. Куды звяртацца, калі заўважылі насякомых у кафэ ці ў сябе дома

У ГЗК Triniti гродзенцы заўважылі прусака — насякомае бегала па канапе ў зоне фуд-корту. Hrodna.life…

26 сакавіка 2025

«Магчыма, будзе і новы матэрыял». Вакаліст гурта Ulis Слава Корань расказаў, як эміграцыя не дае яму пісаць

Беларускі гурт Ulis праіснаваў больш за 20 гадоў. Яго спадчына жыве - музыканты робяць каверы,…

20 сакавіка 2025

«Мама выпісвала фальшывыя дакументы і дапамагала трапіць у Польшчу». Рэпатрыянтка — пра дзяцінства ў Гродне і эміграцыю ў 1946-м

Крысціна Мішчук (Пянткоўская) нарадзілася ў 1933 годзе ў Гродне ў сям'і мясцовай інтэлігенцыі. Каталічка. Тата…

18 сакавіка 2025

«Мая зямля — што хачу, тое і раблю». З’ездзілі ў польскую вёску ля мяжы з Беларуссю, куды стараста запрашае жыць усіх ахвотных

У 500 метрах ад плота, узведзенага на польскім баку мяжы з Беларуссю, стаіць вёска Азяраны…

17 сакавіка 2025