Людзі і справы

Гадзіннікі пратэсту. Як забытая ідэя акцёра са Шчучына здабыла новае жыццё пасля выбараў

Акцёр і рэжысёр Вячаслаў Сікора прыдумаў гадзіннікі з гербам Пагоня тры гады таму. Тады яны нікога не зацікавілі і аўтар з цяжкасцю іх спрадаў. Зараз Сікора з’ехаў ва Украіну, бо ў Беларусі, паводле яго слоў, яго пераследуюць за грамадзянскую пазіцыю. А гадзіннікі здабылі новае жыццё: акцёр зрабіў іх ужо каля сотні, ён прадае і раздае іх пацярпелым на пратэстах.

Вячаслаў працаваў педагогам дадатковай адукацыі ў Палацы творчасці ў Шчучыне. Ён пазбавіўся працы перад выбарамі за сваю грамадзянскую пазіцыю. У жніўні ён стаў публічна крытыкаваць дзеянні ўладаў і сілавікоў: рабіў стрымы і пісаў у сацыяльных сетках, удзельнічаў у пратэстах у Мінску і Магілёве, дзе ў той момант жыла яго сям’я. Вячаславам зацікавілася міліцыя, таму ён вымушаны быў хавацца. Калі даведаўся, што супраць яго ўзбуджана некалькі адміністрацыйных спраў, у тым ліку за абразу супрацоўнікаў міліцыі і ўдзел у несанкцыянаваных масавых мерапрыемствах, вырашыў пераехаць ва Украіну.

Альтэрнатыўная ўзнагарода

«Пасля 9 жніўня я ўспомніў пра гадзіннік з Пагоняй, якія рабіў тры гады таму — хацеў зарабіць на продажы. Тады яны не былі цікавыя беларусам. Цяпер яны сталі актуальныя, як ніколі. Я пазычыў грошы і выйшаў на вытворцу [у мэтах бяспекі назву не публікуем] і зрабіў новы заказ».

Гадзіннік з гербам Пагоня
На вечку гравіроўка «Гродна — першы вольны горад»

У калекцыі Вячаслава з’явіўся гадзіннік «Вязень Акрэсціна», «Вязень 2020», «Страйк» і іншыя, натхнёныя падзеямі апошніх месяцаў у Беларусі.

«Я разумеў, што трэба неяк падтрымліваць людзей. У краіне праліта кроў, а Лукашэнка ўзнагароджвае сілавікоў медалямі. А грамадзян, якія пасля выбараў праявілі гераізм і прайшлі катаванні, ніхто не ўзнагародзіў. Так і з’явілася альтэрнатыва, толькі ўзнагароджваць беларусаў я стаў не медалямі, а добрымі гадзіннікамі. Гэта ўзнагарода, якую падарыў народ, на гэтыя гадзіннікі скідацца беларусы з усяго свету. Гэта гонар і памяць за пралітую кроў».

Гадзіннік «Вязень 2020» на фоне Фарнага касцёла ў Гродне

Самыя папулярныя гадзіннікі - з Нінай Багінскай

Пакуль Вячаслаў робіць няшмат гадзіннікаў. Ён шукае магчымасці павялічыць вытворчасць і аддзячыць іншым беларусам за іх пазіцыю.

«Мы ўжо перадалі частку гадзіннікаў працаўнікам „Беларуськалія“ і „Гродна Азот“. Вялікую партыю перадалі былым вязням турмаў і СІЗА».

Гадзіннік ад Вячаслава перадалі і мінчанцы Ніне Багінскай, якая стала адным з сімвалаў беларускага пратэсту. Гадзіннік з яе выявай цяпер лідзіруе па продажах на сайце Вячаслава.

«Я не магу займацца ўвесь час дабрачыннасцю, таму мне даводзіцца прадаваць гадзіннікі. Але тое, што можам, мы раздаем героям пратэсту. Паводле адукацыі я акцёр тэатра і кіно, таму адначасова праходжу кастынгі ў тэатрах Кіева. Але адначасова я і беларускі актывіст і грамадзянскі дзеяч».

Міністр люстрацыі

Вячаслаў упэўнены, што ў бліжэйшы час у Беларусі сітуацыя палепшыцца і Лукашэнка сыдзе. Тады ён і тысячы іншых беларусаў змогуць вярнуцца дадому.

«Я з’ехаў і працягваю змагацца. Так робяць многія. Лепш быць за мяжой і змагацца, чым сядзець у турме і нічога не рабіць. Сёння на пратэсце ў кожнага беларуса свая місія, кожны робіць сваю працу. Пасля перамогі я абавязкова вярнуся, у мяне нават ёсць такі жарт — хачу стаць міністрам люстрацыі. Калі не міністрам, то прадстаўніком камісіі па Гродзенскай вобласці. Вельмі шмат працы трэба, таму тэатр пачакае. Галоўнае разабрацца з тымі, хто задаў столькі шкоды беларускаму народу».

Хто такі Вячаслаў Сікора?

Вячаслаў Сікора — беларускі акцёр тэатра і кіно, кінарэжысёр, сцэнарыст. Родам з вёскі Каменка Шчучынскага раёна.

Працаваў у тэатрах Магілёва, Масквы і Маладзечна, Доме культуры ў Скідзелі. Удзельнічаў са сваімі фільмамі ў міжнародных кінафестывалях. Быў адным з заснавальнікаў бейсбольнага клуба «Цукровы шторм» у Скідзелі і бейсбольнага клуба «Піраты» ў Магілёве.

У 2019 годзе адкрыў у Шчучыне музейны пакой эпохі СССР.

Падзяліцца

Апошнія запісы

Тры Белавежскія пушчы. Як агароджы на мяжы змяняюць лес і жывёльны свет у Беларусі, Польшчы і паміж платамі

Белавежская пушча сёння раздзеленая не на дзве, а насамрэч на тры часткі: беларускую, польскую і…

31 сакавіка 2025

«Трэнд — мацоўня, здароўе». Задалі адны і тыя ж пытанні металістам з Беларусі і Польшчы

Ужо некалькі дзесяцігоддзяў метал-музыка аб'ядноўвае людзей не толькі адных музычных прыхільнасцяў, але і падобнага светапогляду.…

26 сакавіка 2025

У гродзенскім ГЦ развяліся прусакі. Куды звяртацца, калі заўважылі насякомых у кафэ ці ў сябе дома

У ГЗК Triniti гродзенцы заўважылі прусака — насякомае бегала па канапе ў зоне фуд-корту. Hrodna.life…

26 сакавіка 2025

«Магчыма, будзе і новы матэрыял». Вакаліст гурта Ulis Слава Корань расказаў, як эміграцыя не дае яму пісаць

Беларускі гурт Ulis праіснаваў больш за 20 гадоў. Яго спадчына жыве - музыканты робяць каверы,…

20 сакавіка 2025

«Мама выпісвала фальшывыя дакументы і дапамагала трапіць у Польшчу». Рэпатрыянтка — пра дзяцінства ў Гродне і эміграцыю ў 1946-м

Крысціна Мішчук (Пянткоўская) нарадзілася ў 1933 годзе ў Гродне ў сям'і мясцовай інтэлігенцыі. Каталічка. Тата…

18 сакавіка 2025

«Мая зямля — што хачу, тое і раблю». З’ездзілі ў польскую вёску ля мяжы з Беларуссю, куды стараста запрашае жыць усіх ахвотных

У 500 метрах ад плота, узведзенага на польскім баку мяжы з Беларуссю, стаіць вёска Азяраны…

17 сакавіка 2025