Ката выявілі ў калодзежы закінутай цеплатрасы на вуліцы Гая 21 студзеня. Мясцовыя жыхары звярталіся па дапамогу ў камунальныя службы і МНС, але дапамогі не атрымалі. Высветліць, каму належыць трубаправод і адкрыць калодзеж не ўдалося. Каб выручыць жывёлу, валанцёры-зааабаронцы са «Следу Жыцця» разам з мясцовым сантэхнікам 10 гадзінаў праводзілі выратавальныя работы.

Мясцовая зоаабаронца Жанна ведае «у твар» практычна ўсіх бяздомных котак па вуліцы Гая. Яна разам з іншымі актывісткамі рэгулярна корміць жывёл і адвозіць «бездомышаў» на стэрылізацыю. Новага ката ў двары яна адразу заўважыла.

«Убачыла, як дзеці з ім гулялі. Кот ручны, ласкавы, відаць, што быў хатнім. Можа згубіўся, а можа выкінулі. Два дні таму кот знік, а ўчора ў 7 раніцы я знайшла яго ў гэтай дзірцы [у калодзежы цеплатрасы, — рэд], калі выгульвала сабаку. Не хочацца так думаць, але хутчэй за ўсё, дзеці яго туды і закінулі, сам бы ён не скочыў у яму.»

Старая цеплатраса праходзіць за апошнімі дамамі вуліцы Гая. Яна даўно не абслугоўваецца. На паверхню выходзяць толькі некалькі калодзежаў метр на метр шырынёй. Яны пашкоджаныя, у перакрыццях ёсць дзіркі, тырчыць арматура. У адным з такіх калодзежаў Жанна абнаружыла ката, які гучна мяўкаў.

Па выкліку Жанны на месца прыехалі ратавальнікі, але дапамагчы не змаглі. Адтуліна было занадта маленькай, каб пралезці даросламу чалавеку, а зрушыць бетонную пліту, якая зачыняла калодзеж, не атрымлівалася.

Ратавальнікі апусцілі ў калодзеж доўгі кій, каб кот мог выйсці па ёй, і з’ехалі. Пазней прыехаў маёр МНС і стаў абзвоньваць камунальныя службы ў спробе высветліць, каму належыць цеплатраса.

«Ён так і не змог даведацца, хто гаспадар гэтай маёмасці», — распавядае Жана. — Усе службы «скідвалі» калодзеж адзін на аднаго — ЖЭС на УЖРЭП, УЖРЭП на водаканал і гэтак далей. Са словамі «больш нічым дапамагчы не магу», маёр з’ехаў".

Валанцёры датэлефанаваліся да дырэктара УЖРЭП Кастрычніцкага раёна, Мар’яна Жука. Ён прапанаваў аформіць заяўку на тэхніку, каб падняць бетонную пліту і дачакацца чаргі".

«Аказалася, што ўся «бюракратыя» зойме некалькі дзён. Кот бы за такі час проста памёр," — распавядае Жана.

Падтрымаць валанцёраў пагадзілася начальнік ЖЭС № 12, Галіна Балкунец і адправіла на дапамогу дзяжурнага сантэхніка, Аляксандра Крымашеўскага.

«У мяне ў самога котка, — тлумачыць Аляксандр, чаму пагадзіўся пасля працы ратаваць ката. — Я люблю жывёл і заўсёды імкнуся дапамагчы. Вядома, я не мог застацца абыякавым, калі так кот плача. Я б і сабе забраў гэтую котку, але мая не прымае нікога, ужо спрабаваў. Старая яна, агрэсіўная да іншых. Але я рады, што хоць так змог дапамагчы. «

Пашыраць адтуліну ў пліце і прыбіраць арматуру прыйшлося балгаркай і перфаратарам. Жыхар суседняга дома прынёс рыбалоўны сачок. Сантэхнік Аляксандр павіс уніз галавой у яме, а астатнія трымалі яго звонку за ногі. Ён прынадзіў ката ежай і злавіў сачком.

«Калі ката выцягнулі, у яго цяклі сапраўдныя слёзы» — кажа Жанна.- Сёння яго абследавалі ў ветклініцы. Кот здаровы, яму каля васьмі месяцаў «.

Зараз валанцёры шукаюць для яго новы дом, а пакуль ён жыве ў Жаны. Калі вы хочаце стаць тым, хто любіць гаспадаром для выратаванага ката, пішыце .

Жыхары вуліцы праз гэты выпадак заклапаціліся праблемай закінутай цеплатрасы. Адтуліна ў перакрыцці засталося, хоць валанцёры прыкрылі яе, чым знайшлі. Вечкі іншых калодзежаў таксама месцамі пашкоджаны. Жыхары непакояцца, што дзецям таксама небяспечна гуляць побач са старой цеплатрасай. А гаспадара аб’екта так да гэтага часу і не знайшлі. Хто павінен адказваць за яе ўтрыманне або дэмантаж — незразумела.

Перадрук матэрыялаў Hrodna.life магчымая толькі з пісьмовага дазволу рэдакцыі. Кантакт info@hrodna.life