Горад

Перамог гродзенец! Як горад сустракаў VIII Марафон Сяброўства

Раніцай 15 ліпеня больш сотні спартсменаў выбеглі з Друскенік, каб пераадолець 42 кіламетры — марафонскую дыстанцыю да Гродна. Разам з легкаатлетамі рыхтаваліся да прабегу арганізатары і жыхары горада. На дыстанцыі працавалі больш за паўсотні суддзяў і валанцёраў, а мясцовыя жыхары вышлі вітаць прабег. Для многіх з іх Марафон Сяброўства стаў добрая традыцыя і прыкметай палавіны лета. Дадатковай нагодаю для радасці стала тое, што сёлетнім пераможцам стаў гродзенец — Ігар Цецярукоў.

Пераможцы марафона-2018

Ігар прабег ужо каля дзясятка марафонаў, але пераможцам на гродзенскай трасе стаў упершыню. Дапамаглі стаць першым надвор’е, спартыўны досвед і падтрымка блізкіх. Больш за ўсіх за Ігара заўзела дачка Меланія.

«Я трымала за яго пальчыкі і крычала „Тата, выйграй першае месца!“. Вось ён і выйграў! — расказвае дзяўчынка.

З жанчын першай пераадолела трасу Караліна Васьневска з Польшчы. У Марафоне Сяброўства яна брала ўдзел упершыню. Яна расказала, што самымі цяжкімі сталі першыя 14 кіламетраў, а пасля ўдалося ўвайсці ў рытм. На 38 кіламетры Караліна выйшла ў лідары і фінішавала першай.

Спартсмены на трасе не адны

На 32 кіламетры чакалі бегуноў Ангелія Замана і Эмілія Лупанава. Дзяўчаты займаюцца лёгкай атлетыкай, і як многія спартсмены, часта бываюць валанцёрамі на спаборніцтвах.

„Гэта вельмі матывуе ў дасягненні мэтаў і працы над сабой. Хочацца таксама перамагаць!“ — кажуць яны.

Па словах аднаго з суддзяў марафона, Валерыя Клімука, каб забяспечыць спартсменам камфортныя ўмовы, на трасе працуе больш за паўсотні судзей і валанцёраў. А галоўнае чаканне ад марафона — не рэконды і лічбы, а ўмацаванне сяброўства паміж людзьмі і краінамі.

Традыцыйна марафонскую дыстанцыю асабіста прабягае і кіраўнік упраўлення спорту Гродзенскай вобласці - Алег Андрэйчык. Такім чынам ён штогод правярае трасу і выпрабоўвае ўласныя сілы.

Заўзець за марафонцаў - летняя традыцыя

Сям’я Алены і Мікалая Загорскіх зараз з дочкамі Ганнай і Валерыяй і сабакам Джэсікай выходзяць вітаць марафонцаў штогод. Гэта стала ўжо сямейнай традыцыяй.

„Заўзеем за ўсіх, выходзім падтрымаць і нашых, і не нашых“, — кажа Алена.

Яна і сама ў школе займалася лёгкай атлетыкай і разумее, як важна для спартсменаў падтрымка гледачоў. Зараз падтрымліваць спартыўную форму сям'і дапамагаюць ровары і сабака Джэсіка. Да слова, Джэсіка вельмі актыўная і эмацыйная заўзятарка: „Так перажывае, што нават павадок пагрызла“, — расказвае Ганна.

Дачнікі і жыхары Зарыцы вышлі на трасу марафона з кветкамі.

„Як можна прапусціць такую падзею! — кажа Ніна Пачывалава. — Справы і грады пачакаюць, а марафон — не.“

Для іх прабег таксама стаў традыцыяй і часткай календару. Марафонам тут адзначаюць палову лета.

„Асабіста спартсменаў не ведаем, але кожны год усёй сям’ёй выходзім іх падтрымаць“, — кажа Надзея Савіцкая. „А вечарам, — дадае муж Мікалай, — будзем заўзець за футбол.“

Меркаваннем былога выкладчыка фізкультуры Сямёна Руда з Зарыцы, марафон — важная падзея для ўсяго горада. „Гэта натхняе жыхароў падтрымліваць здаровы лад жыцця“. Зараз мужчына на пенсіі, таму з найбольш захапляецца сталымі удзельнікамі марафона і чакае на трасе спартсменаў-пенсіянераў.

Група падтрымкі клуба Run4fun як заўжды вітае бегуноў транспарантамі і гучнымі воклічамі падтрымкі. Дзяўчаты самі бегаюць марафоны і паўмарафоны і ведаюць кошт падтрымкі:

„Калі цябе вітаюць, то адразу з’яўляюцца новыя сілы і адкрываецца другое дыханне“ — кажа Ганна Ступакевіч. — Лягчэй дабегчы дыстанцыю, калі ў цябе нехта верыць».


Ваш малыш идет в первый класс? Как быстро пролетело время! Надо хорошо подготовиться к школе и приобрести необходимые школьные канцтовары. К тому же, сегодня, разнообразие школьной канцелярии просто поражает.


Падзяліцца

Апошнія запісы

Тры Белавежскія пушчы. Як агароджы на мяжы змяняюць лес і жывёльны свет у Беларусі, Польшчы і паміж платамі

Белавежская пушча сёння раздзеленая не на дзве, а насамрэч на тры часткі: беларускую, польскую і…

31 сакавіка 2025

«Трэнд — мацоўня, здароўе». Задалі адны і тыя ж пытанні металістам з Беларусі і Польшчы

Ужо некалькі дзесяцігоддзяў метал-музыка аб'ядноўвае людзей не толькі адных музычных прыхільнасцяў, але і падобнага светапогляду.…

26 сакавіка 2025

У гродзенскім ГЦ развяліся прусакі. Куды звяртацца, калі заўважылі насякомых у кафэ ці ў сябе дома

У ГЗК Triniti гродзенцы заўважылі прусака — насякомае бегала па канапе ў зоне фуд-корту. Hrodna.life…

26 сакавіка 2025

«Магчыма, будзе і новы матэрыял». Вакаліст гурта Ulis Слава Корань расказаў, як эміграцыя не дае яму пісаць

Беларускі гурт Ulis праіснаваў больш за 20 гадоў. Яго спадчына жыве - музыканты робяць каверы,…

20 сакавіка 2025

«Мама выпісвала фальшывыя дакументы і дапамагала трапіць у Польшчу». Рэпатрыянтка — пра дзяцінства ў Гродне і эміграцыю ў 1946-м

Крысціна Мішчук (Пянткоўская) нарадзілася ў 1933 годзе ў Гродне ў сям'і мясцовай інтэлігенцыі. Каталічка. Тата…

18 сакавіка 2025

«Мая зямля — што хачу, тое і раблю». З’ездзілі ў польскую вёску ля мяжы з Беларуссю, куды стараста запрашае жыць усіх ахвотных

У 500 метрах ад плота, узведзенага на польскім баку мяжы з Беларуссю, стаіць вёска Азяраны…

17 сакавіка 2025