Уладзімір працуе з дрэвам каля 15 гадоў: мужчына доўгі час вырабляў мэблю па індывідуальных заказах, але ў 2015 годзе вырашыў перайсці на аксэсуары і сувенірную прадукцыю. Майстар заняўся вырабам драўляных гальштукаў, матылькоў, запінак, апраў для акуляраў, а пасля пачаў выкарыстоўваць дрэва разам з… дагістарычнымі скамянеласцямі, якія знаходзіў у Гродзенскіх кар’ерах. Пра тое, як Уладзіміру прыйшла думка даваць другое жыццё незвычайным знаходкам, ён распавёў Hrodna.life.

Пачынаў гродзенец працаваць падручным столяра, але з часам, набраўшыся досведу, ён вырашыў паспрабаваць сябе ў мэблевай вытворчасці. Уладзімір знайшоў вытворцу, якому патрабаваўся столяр з творчым падыходам для індывідуальных заказаў. Менавіта гэтая праца і захапіла мужчыну.

“Сёння я працую на сябе, часам дапамагаю некаторым вытворцам парадай і працай у вытворчасці мэблі з натуральнага дрэва. Калі ёсць вольны час – даю творчасці разгуляцца. Менавіта так і з’явілася ідэя прадукцыі з закамянеласцямі”, – распавядае Уладзімір.

Убачыў аманіта – і запаліўся

Неяк прыяцель, які захапляецца палеанталогіяй, распавёў Уладзіміру, што ў Гродне можна знайсці старажытнасці, якім па некалькі мільёнаў гадоў. Уладзімір адразу і не паверыў. Але калі сябар паказаў знойдзены аманіт, ён тут жа загарэўся жаданнем знайсці нешта падобнае. І не проста знайсці, а сумясціць з дрэвам.

“На наступныя “раскопкі” мы ўжо ехалі разам. Прайшла ўсяго гадзіна і я знайшоў на беразе белемніты, бакуліты, каралы і адзін наўтылус. Калі ехаў дадому, то ў галаве ўжо абдумваў, што і як абыграць з дрэвам. Дома рабіў замалёўкі на паперы і ўсё роўна ідэй у галаве было больш, чым трэба. Усё хацелася выпрабаваць, ідэі апярэджвалі адна адну”, – успамінае Уладзімір.

Чалавек, які прасвідраваў наўцілуса. Гродзенец дае другое жыццё дагістарычным скамянеласцям
У такім выглядзе Уладзімір знаходзіць старажытныя скамянеласці.

На прадукцыю сыходзіць каля трох дзён

Уладзімір вырашыў пачаць з малога: з белемнітаў рабіў завушніцы і сумешчаны з дрэвам кулон, пад наўтылуса вырабіў драўляны стэнд, каб яго можна было разгледзець з усіх бакоў. Прычым, калі глядзець на стэнд спераду, то ніякага крапяжу не відаць – быццам наўтылус ляціць у паветры.

На такую ​​прадукцыю трэба выдаткаваць каля трох дзён. Спачатку трэба ўсё ачысціць ад бруду і лішніх закамянеласцяў, не пашкодзіўшы самі знаходкі – гэта займае некалькі гадзін. Наступны дзень займае праца з дрэвам: фарматаванне, свідраванне і пакрыццё, падгонка і зборка ўсіх элементаў, крапеж да падставах белемнітаў і наўтылуса. Калі ўся зборка скончана, ізноў усё разбіраецца і наносіцца фінішнае пакрыццё на драўляныя элементы.

Мэта – даць другое жыццё знаходкам

Сохне ўсё прыкладна суткі і толькі на наступны дзень адбываецца фінішная зборка з фіксаваннем усіх элементаў. Але і гэта не апошняя стадыя. Уладзімір прывык працаваць якасна і пад усе гатовыя вырабы стараецца вырабляць скрынкі – таксама ўручную і з элементамі дрэва.

“Для мяне важна было даць другое жыццё знаходкам, паказаць іх так, каб можна было іх разглядаць з розных бакоў. Хоць першая задумка была ўмантаваць у дрэва знаходку. Але пасля ад гэтай ідэі адышоў, бо ўсё хавалася і нічога не было б відаць.

Усё, з чым я цяпер працую, гэта гісторыя, якой мільёны гадоў. Я ўжо вывучыў усе гэтыя знаходкі, і магу нават смела іх свідраваць у некаторых месцах, не баючыся, што нешта разваліцца. Усё прыходзіць з досведам”.

Чалавек, які прасвідраваў наўцілуса. Гродзенец дае другое жыццё дагістарычным скамянеласцям
Новая сувенірная прадукцыя Уладзіміра гатовая

Сваю новую прадукцыю Уладзімір пакуль не прадае. Ён плануе яе пакінуць дома, але не выключана, што які-небудзь яго знаёмы захоча яе набыць. Пазнаёміцца з працамі гродзенскага майстра можна тут.