Чатыры гады таму жыхарка Скідзеля Вольга Даўгун адкрыла жаночую студыю для заняткаў спортам Lady Team. Тут займаюцца фітнесам, пілатэсам, аэрабалетам, танцамі, стрэтчынгам. Ёсць і сілавыя трэніроўкі. З часам студыя стала не толькі месцам для заняткаў, але і сфарміравала вакол сябе жаночую супольнасць. Але спачатку ідэю жаночай спартыўнай студыі ў невялікім горадзе сустрэлі са скепсісам.

Адкрыла студыю дзякуючы субсідыі

Адкрыць студыю Вольга вырашыла пасля таго, як выйшла з дэкрэтнага водпуску па доглядзе за дзіцем, распавядае «Гродзенская праўда».

— У нашым горадзе тады нічога падобнага не было. А хто, калі не я? Хацелася не проста спорту, а прасторы для жанчын, дзе можна аднавіць сілы, — распавядае Вольга. — Рашэнне прыйшло нечакана. Я выпадкова даведалася пра дзяржаўную субсідыю на адкрыццё сваёй справы. Звярнулася ў цэнтр занятасці і напісала бізнес-план. Мне выдзелілі субсідыю ў памеры каля 3000 рублёў. Для кагосьці гэта невялікая сума, але для старту — супермагчымасць. Менавіта на гэтыя грошы быў закуплены першы прафесійны інвентар для залы.

У Вольгі дзве вышэйшыя адукацыі, на першы погляд, далёкія ад спорту. Па першым дыпломе яна аграном. Па другім — бухгалтар-эканаміст. У апошнія гады Вольга працавала бухгалтарам у спартыўнай школе, дзе і натхнілася ідэяй спортпрасторы, якая будзе даступная для ўсіх.

— Валоданне бухгалтарскай справай дапамагло ў бізнесе. Але ў цэлым я не чалавек лічбаў і раней разумела, што мне патрэбна дзейнасць, звязаная з людзьмі і іх самаадчуваннем, — распавяла Вольга.

«Было шмат скепсісу». Маладая маці адкрыла студыю для жанчын у Скідзелі
Вольга Даўгун. Фота: grodnonews.by

Вось пераклад наступных фрагментаў тэксту:

Да новай студыі ў Скідзелі паставіліся скептычна
Скідзель сустрэў новую ініцыятыву з недаверам. Было шмат скепсісу, але Вольга стаяла на сваім: фізічная нагрузка — гэта не раскоша, а неабходнасць для здароўя ўсіх людзей любога ўзросту.

Першае памяшканне было малюсенькім, але пазней Вольга набыла будынак лепшы і большы. Спачатку там трэба было зрабіць рамонт.

— Я бачыла перад сабой чарцяжы па электрыцы і тынк, які абсыпаўся, але ў галаве ўжо малявала ўтульную залу. Я нікога не слухала і проста верыла: гэта магчыма, гэта камусьці патрэбна, — дзеліцца гераіня. Дзяўчыну ў яе намерах падтрымлівалі родныя.

Цяжкасці: акрэдытацыя і пошук супрацоўнікаў
Адной з самых складаных задач стаў падбор каманды. Па ўмовах субсідыі, працаваць у спортстудыі павінны былі толькі дыпламаваныя прафесіяналы.

— Я ведала кадры спартыўнай школы. Патэлефанавала знаёмай дзяўчыне, якая таксама была ў дэкрэце. Сказала ёй: «Калі не ты, то ніхто!» Гэта быў неверагодна складаны перыяд: пакуль яна вяла заняткі, я ў суседнім пакоі глядзела за яе дзіцем. Мы працавалі на знос, падтрымліваючы адна адну. Я ёй вельмі ўдзячная.

Таксама, каб студыя працавала легальна, трэба было прайсці акрэдытацыю:

— Санстанцыя, замеры ўзроўню асвятлення і ацяплення, горы дакументацыі. Без акрэдытацыі мы не маглі працаваць. Дакументацыя — гэта велізарны пласт працы, схаваны ад вачэй наведвальнікаў. Галоўнае, каб людзі ў выніку былі задаволеныя, але шлях да гэтага камфорту ляжыць праз карпатлівую працу.

«Было шмат скепсісу». Маладая маці адкрыла студыю для жанчын у Скідзелі
Студыя ў Скідзелі. Фота: yandex.com

Чаму Скідзель, а не Гродна?

Многія пытаюцца: чаму не адкрыць студыю ў абласным цэнтры, дзе рынак большы?

— Гэта мой родны горад. Ездзіць у Гродна кожны дзень — гэта марнаваць самае каштоўнае, што ў нас ёсць, — час. Я хацела даказаць нашаму гораду, што якасны сэрвіс і прафесійны падыход магчымыя і тут, — патлумачыла суразмоўніца.

З часам у Скідзелі з’явіліся і іншыя спартыўныя студыі. Да канкурэнцыі Вольга ставіцца спакойна. Яе падыход застаецца ўнікальным — бізнес, які будуецца на душэўных зносінах.

Сёння ў Вольгі графік стаў крыху больш свабодным. Субота нарэшце стала выхадным, хоць раней праца ішла без перапынкаў. На пытанне, ці адкрыла б Вольга зноў такую студыю, ведаючы пра ўсе цяжкасці, гераіня кажа, што «яшчэ б добра падумала»:

— Шлях быў цярністым, але, калі я бачу нашу жаночую супольнасць, калі разумею, што мара спраўдзілася, я адчуваю радасць. Бо я не толькі ўладальніца студыі, але і сама спажывец паслуг. Для мяне трэніроўкі — не проста практыкаванні. Гэта месца, дзе знаходзіш зносіны з іншымі дзяўчатамі, дзе можна быць сабой, куды прыходзіш стомленым, з грузам праблем і непрыемнасцяў, а сыходзіш абноўленым.