35-гадовы дырэктар Цэнтральнага спартыўнага комплексу «Нёман» Віктар Шумель, які займае пасаду з 2017 года, 30 ліпеня напісаў адкрыты ліст старшыню Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі Міхаіла Орду. Абурэнне выклікалі словы Арды, таксама які з’яўляўся кіраўніком ініцыятыўнай групы Аляксандра Лукашэнкі: «Рашэнне падтрымаць на маючых адбыцца выбарах Аляксандра Лукашэнкі - гэта агульная пазіцыя ўсіх членаў прафсаюзаў». У сваім лісце Шумель адзначыў, што пазіцыя не агульная, і заклікаў захоўваць нейтралітэт.

Віктару Шумелю 35 гадоў. Сваю пасаду ён займае з 2017 года. Выданне «Трыбуна» звязалася з кіраўніком ЦСК «Нёман» і распытала, што яго падштурхнула на рызыкоўны для кар’еры пры цяперашняй уладзе крок.

— Ваш ліст, ваш учынак ўжо нарабілі нямала шуму, асабліва ўлічваючы вашу пасаду. Чаму вырашыліся на такі крок?

— Ведаеце, ёсць такі выраз — апошняя кропля або, па-іншаму, накіпела. І вось калі рэальна накіпела, я проста выйшаў з прафсаюза. Па майму прыкладу рушылі ўслед многія работнікі ЦСК «Нёман». Пры гэтым я людзям даў зразумець, што гэта добраахвотна, кожны вольны выбіраць. Гэта значыць, калі нехта захоча выйсці з прафсаюза, з боку кіраўніцтва не будзе нейкіх санкцый і рэпрэсій. Калі нехта захоча застацца — гэта яго справа. Калі многія выйшлі з арганізацыі, адміністрацыйны рэсурс паспрабаваў іх вярнуць назад. Як я заўважыў, кіраўнікі не ўдаваліся ў прычыны, чаму быў зроблены такі крок, а пачалі ліквідаваць наступствы, то ёсць сам выхад з прафсаюзаў. Хіба гэта правільна? Мяне гэта абурыла, і я вырашыў, што застаецца адно выйсце — дастукацца да вярхоў галосна, з дапамогай адкрытага ліста.

Я не хачу нічога дрэннага сказаць аб нашым непасрэдным кіраўніцтве, маю на ўвазе кіраванне спорту ў Гродне, кіраўнікоў прафсаюзаў на мясцовым узроўні. Я разумею іх пазіцыю, бо на іх пачаўся ціск зверху, з рэспубліканскага ўзроўню. І ў выніку гродзенскія начальнікі літаральна прасілі работнікаў ЦСК «Нёман» вярнуцца ў прафсаюз. Яны казалі так: «Вы падумайце месяц. Праз гэты час будзе прызначаны новы дырэктар ЦСК». І далі зразумець, што пазіцыя застанецца ранейшай: калі ты работнік, то аўтаматычна будзеш у прафсаюзе.

— Вы з кімсьці раілася перад тым, як прынялі рашэнне?

— Не, і не бачу ў гэтым сэнсу. Тым больш я не пераследваў нейкіх глабальных мэтаў. Мой учынак абумоўлены больш павярхоўнымі мэтамі. Данесці да кіраўніцтва, у прыватнасці Федэрацыі прафсаюзаў, сваё стаўленне да заявы Міхаіла Орды, кіраўніка ФПБ, у падтрымку [дзеючага прэзідэнта]. І як следства я абазначыў сваё стаўленне да працы прафсаюзаў і гэтак далей.

— Чаму вы вырашылі напісаць ліст у гэтыя дні, а не раней?

— Апошняй кропляй была заява Міхаіла Орды, якая была зроблена 15 ліпеня. Нібыта падтрымка Аляксандра Лукашэнкі на выбарах — гэта агульнае рашэнне ўсіх членаў прафсаюзаў, у тым ліку і мяне, так як я быў у гэтай арганізацыі. Праз пару дзён я напісаў заяву на выхад з прафсаюзу. Паколькі працэс заняў некаторы час, дакладней, рэакцыя на маё заяву, маё пісьмо з’явілася толькі ў чацвер.

— Вам тэлефанавалі зверху?

— Не. Але я ўсё выдатна разумею, я адэкватны чалавек. Выдатна ўсведамляў, на якую рызыку іду, публікуючы ліст. Таму паспрабаваў максімальна паліткарэктна ўсё напісаць, паводзіў сябе стрымана. Тым не менш я разумею, якія могуць быць наступствы майго ўчынку. Лепшае — гэта звальненне, а горшае… Можна знайсці шмат розных прычын для больш жорсткіх санкцый. Але, у цэлым, лічу, што мэта апраўдвае сродкі.

Чытаць цалкам