Дадаць навіну

Сталі сведкамі падзеі?
Падзяліцеся!

Напішыце навіну

Блогі

Святлана Кайрыс, юрыст

Пытанне да юрыста. Што лепш — завяшчанне або дарэнне?

Натарыус гродзенскага натарыяльнага округа Святлана Кайрыс у блогу на Hrodna.life тлумачыць юрыдычныя праблемы. У вас ёсць пытанне? Пішыце нам на info@hrodna.life, або ў сацыяльных сетках.Што лепш - завяшчанне або дарэнне? Гэта адно з самых распаўсюджаных пытанняў, якія можна пачуць у натарыяльнай канторы. Адказаць на яго адназначна немагчыма, бо гэта два ...

Падрабязней
kuzminich

150 словаў пра эСэСэСэР. Савецкія смачнюхі

Пірожныя мне не падабаліся, хоць было іх удосталь, асабліва ў форме кошыка. Кошык быў зроблены з пясочнага цеста, усярэдзіне было цёмнае яблычнае варэнне, а ўпрыгожаны быў крэмавымі кветкамі. Яшчэ смакавала мне каўрыжка. Часам яна была з праслойкай таго самага яблычнага варэння, але мне падабалася каўрыжка чыстая.Затое была адна смаката якую ...

Падрабязней
kuzminich

150 словаў пра эСэСэСэР. Навагодняе віншаванне Дзеда Мароза

У адзін з паслянавагодзіх дзён мама сказала, што да нас з сястрой сёння прыйдзе Дзед Мароз павіншаваць з Новым годам. З усяго інтэрнату ён прыйдзе ТОЛЬКІ ДА НАС!  Мы пачалі рыхтавацца. Вызначалі дзе ён стане, дзе мы будзем спяваць і танчыць. Паставілі услончык з якога будзем дэкламаваць вершы. Размеркавалі пытанні, ...

Падрабязней
kuzminich

150 словаў пра эСэСэСэР. Першая сустрэча з Дзедамі Марозамі

Памятаю вялікую елку ў інтэрнаце на Лідскай. Крамлёўская зорка на верхавіне, шмат дожджыка і пафарбаваныя ў розныя колеры звычайныя лямпачкі заместа гірлянды.Снягурка спраўна сцішае агульны дзіцячы гоман. Разам з ёй робім карагод і спяваем што моцы пра елачку.Снягурка ўсё кажа, што Дзед Мароз мае быць хутка, але трэба праспяваць... Вось ...

Падрабязней
natashy_720

PROсэрвіс ад Наташ. Калядная казка ад чыноўніка

У дачкі было Аплаткавае спатканне ў школе. Калядная вечарына, калі так вам больш зразумела. Спачатку агульнашкольнае прадстаўленне ў актавай зале, потым у класах па сваёй праграме.Прадстаўленне падрыхтавалі адзінаццацікласнікі і было яно проста на мегавысокім узроўні. Акторская гульня, сцэнарый, рэалізацыя. А найлепшы быў пасыл – быць людзьмі трэба сёння, Бог сапраўды ...

Падрабязней
kuzminich

150 словаў пра эСэСэСэР. Шакаладныя цукеркі было выбіраць лёгка!

Усе цукеркі, якія прадаваліся ў прадуктовай краме, я ўмоўна падзяляў на два тыпы: “Залаты ключык” і “шакаладныя”.Цукеркі “Залаты ключык” былі той самай фабрыкі, але кожны раз – розныя на смак. І пакункі і абгорткі былі тыя самыя, але кожны раз ты выбіраў як латарэю. Адным разам “Залаты ключык” быў цёмным, ...

Падрабязней
kuzminich

150 словаў пра эСэСэСэР. Савецкая туш для павек – самая эратычная туш у свеце?

Падчас летніку дзяўчаты з нашага атраду папрасілі мяне прынесці ім у пакой прас, бо збіраліся на дыскатэку. Чаму мяне папрасілі, хочацца верыць, што я некаму з іх падабаўся, але хучэй я першы, хто ім трапіўся пад руку…Заходжу ў пакой, а там дванаццаць прывабных дзяўчат! І яны дазволілі ў іх застацца… ...

Падрабязней
kuzminich

150 словаў пра эСэСэСэР. Гонар быць рабочым?

У старэйшых класах з вучнямі спраўляцца было зусім цяжка, таму для застрашэння выкарыстоўвалі самыя страшныя, з пункту гледжання настаўнікаў і школьнай адміністрацыі, рэчы. Трэба сказаць, што бацькі паўтаралі мантру настаўнікаў адзін у адзін. Іншымі словамі – гэта была ўстаяўшаяся і агульнапрынятая стратэгія з боку тых, хто рэальна прэтэндаваў на ролю ...

Падрабязней
kuzminich

150 словаў пра эСэСэСэР. За выкананы інтэрнацыянальны доўг

Былі летнія канікулы ў вёсцы. Аднекуль усе раптам даведаліся, што да нашага суседа вязуць гроб забітага ў Афганістане сына. А яшчэ некалькі гадзін да гэтага ніхто, ані вяскоўцы, ані бацькі нічога не ведалі пра загібель сына...Проста на дарозе, ля хаты, сабралася ўся вёска. Мы перабіралі ўсе магчымыя і немагчымыя версіі ...

Падрабязней
kuzminich

150 словаў пра эСэСэСэР. Дарога на Друзгенікі

Выезд з Гродна ў кірунку Гожы. З беларускага боку праязджаем некалькі вёсак і едзем вузкай дарогай па добрым асфальце практычна ўвесь час праз лес. Найбольш захапляльным быў пад’езд  да Друзгенік. Там дарога мела некалькі горак. Памятаю, што тата звычайна разганяў наш старэнькі “Іж-комбі” акурат на гэтых горках. І як мінімум ...

Падрабязней