Дадаць навіну

Сталі сведкамі падзеі?
Падзяліцеся!

Напішыце навіну

150 словаў пра эСэСэСэР. Савецкі крэатыў

Пакуль у кватэры не было тэлефона, а было гэта дооооўга, я часам званіў, здаецца, толькі маці на працу. Каб пазваніць, трэба было выйсці на вуліцу і прайсці ладны кавалак па БЛК да металічнай будкі ля пошты, у якой ніколі не зачыняліся да канца дзверы і шкло, колькі яго не ўстаўлялі, пастаянна было выбіта.

Тэлефанавалі за дзве капейкі. У майго прыяцеля была адмысловая манетка з прасвідраванай дзірачкай і вісела яна на шыі прадзетая праз доўгую капронавую нітку. Ён з гонарам даставаў сваю манетку, засоўваў у шчыліну аўтамата і калі сканчаў размову – ён сваю манетку выцягваў.

Мы неяк нават зайздросцілі, што яго тата слесар і быў здолны маленькім свёрлышкам зрабіць маленькую ладную дзірачку на заводзе.

З іншага боку, у мяне ніколі не ўзнікала праблемы з тым каб пазваніць. Нават калі ў мяне не было дзве капейкі – дастаткова было дзве капейкі папрасіць у любога прахожага.

Публікацый: 44

Ігар Кузьмініч – гарадзенец. Скончыў факультэт правазнаўства. Выкладчык, даследчык, грамадскі дзеяч. Апублікаваў больш за трыццаць навуковых і навучальна-метадычных прац.

Для сваіх дзяцей пачаў пісаць казкі. Аўтар аўдыёкнігі «Казкі Жыцця Мікіткі і Данілка», якая стваралася пры падтрымцы сайта “Твой стыль”. На сённяшні дзень мае выдадзеныя  “Мастацкай літаратурай” больш за 10 казак.